Dzisiaj zajmujemy się ostatnim z wielkiej trójki czasów przeszłych, którymi gnębią nas już na poziomie A2. Pretérito imperfecto, bo o nim mowa, to pierwszy wśród nich czas przeszły niedokonany, czyli taki, który nie mówi nigdy o zakończeniu czynności. To o czym mówi?

Po pierwsze, będzie opisywał czynności zwyczajowe albo powtarzające się w przeszłości, czyli co robiliśmy antes kiedyś.

Antes íbamos de vacaciones a Mallorca.  Kiedyś jeździliśmy na wakacje na Majorkę.

W tym znaczeniu możemy wykorzystać czasownik soler mieć w zwyczaju:

Solía leer hasta muy tarde.  Zazwyczaj czytał do późna.

Nasz bohater może nam również zarysowywać tło, opisywać, np. okoliczności przyrody 😉 ale i czyjś wygląd, charakter, stan w jakim ktoś lub coś się znajdowało itp., pod warunkiem, że nie wiemy lub nie zależy nam na podkreśleniu, że ten stan jest całkowicie zakończony.

Era un día soleado y caluroso. To był słoneczny i gorący dzień.
Diego era guapo, inteligente y simpático. Diego był przystojny, inteligentny i sympatyczny.
Su casa tenía cinco habitaciones. Jego dom miał pięć pokoi.

Innym typowym dla pretérito imperfecto użyciem jest wyrażanie czynności równoczesnej do innej przeszłej. Możemy dzięki niemu opisać okoliczności, które towarzyszyły czynności głównej (zazwyczaj wyrażonej w pretérito perfecto simple – indefinido)

Cuando salí de casa estaba lloviendo. Kiedy wyszedłem z domu padał deszcz.
Estaba en el baño cuando sonó el teléfono. Był w łazience kiedy zadzwonił telefon.

albo wyrazić, że dwie czynności niedokonane miały miejsce jednocześnie

Limpiaban la casa y escuchaban canciones de Shakira. Sprzątali dom i słuchali piosenek Shakiry.
Mientras yo veía la tele, mi marido escribía unos correos. Podczas gdy ja oglądałam telewizję, mój mąż pisał maile.

Pretérito imperfecto możemy użyć również w zdaniach grzecznościowych, kiedy wyrażamy prośbę

Quería pedirte un favor. Chiałbym poprosić cię o przysługę.

To tyle o użyciach (zerknijcie jeszcze na grafikę u góry, żeby poznać przykładowe określenia czasowe typowe dla pretérito imperfecto). O tworzeniu będzie równie krótko, gdyż jest to jeden z łatwiejszych czasów. Końcówki przyjmują wersję (ż)aba w pierwszej grupie czyli -aba -abas -aba -ábamos -abais -aban (cantaba cantabas cantaba cantábamos cantabais cantaban) oraz (żm)ija w drugiej i trzecie -ía -ías -ía -íamos -íais -ían (salía salías salía salíamos salíais salían). Ale łatwe końcówki, identyczna pierwsza i trzecie osoba liczby pojedynczej to nie koniec dobrych wieści. W tym czasie tylko trzy czasowniki są nieregularne: ser: era eras era éramos erais eran, ir: iba ibas iba íbamos ibais iban oraz ver: veía veías veía veíamos veíais veían. Prawda, że łatwe?

 

Jeżeli lubicie czasy przeszłe (albo wprost przeciwnie – sprawiają Wam one kłopot), koniecznie zaglądajcie na bloga, bo już niedługo wpis, w którym porównamy sobie użycia całej wielkiej trójki.

A tymczasem żegnam się z Wami do następnej środy,

Lidia

 


Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *