Za oknami królują biel i szarości, dla kontrastu porozmawiamy zatem o kolorach.

Z kolorem el color najbardziej chyba kojarzy się tęcza el arco iris. Jak wiadomo, el arco iris składa się z 7 kolorów: czerwony rojo, pomarańczowy naranja, żółty amarillo, zielony verde, niebieski azul, indygo añil i fioletowy violeta.

Dla celów dydaktycznych podzielimy kolory nie na podstawowe (primarios) i pochodne(secundarios), a według ich właściwości gramatycznych.

Pierwszą grupę stanowią barwy zakończone na –o. Oprócz znanych już rojo i amarillo będą to m.in. blanco biały i negro czarny. Nazwy tych kolorów będą zgadzały się w rodzaju i liczbie z rzeczownikiem, który opisują. Czyli el papel blancola camisa negra, los zapatos rojos i las flores amarillas.

Druga grupa to te, które kończą się na spółgłoskę bądź –e. Oprócz verde i azul będą to szary gris i brązowy marrón. Tutaj oba rodzaje będą identyczne, a odmienimy je tylko w liczbie. Czyli el ramo verde i la hoja verde oraz las zonas verdes.

Do ostatniej grupy należą añil, violeta, a także rosa różowy i naranja pomarańczowy. Są to słowa, które oprócz barw opisują również jakieś okazy przyrodnicze (odpowiednio: indygowiec, fiołek, róża, pomarańcza). Kolory te można odmienić w liczbie zgodnie z rzeczownikiem bądź pozostawić nieodmienione. Możemy zatem oglądać świat przez gafas rosa lub gafas rosas.

Nie odmienią się również kolory, do których dodamy jakieś określenie, najczęściej claro jasny i oscuro ciemny. Czyli ktoś ma los ojos azules ale los ojos azul claro.

A jeżeli ktoś ma problemy z formami nazw kolorów, zawsze istnieje możliwość użycia wyrażenia de color + barwa, czyli el estuche/la bolsa/los ojos/las carpetas de color marrón.

Y colorín colorado, este post se ha acabado.


0 Komentarzy

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *